AZS i emocje
Dzieci z atopowym zapaleniem skóry nie tylko zmagają się z fizycznymi skutkami choroby. Atopia stawia im też wyzwania natury psychologicznej.
Skóra kształtuje obraz własnej osoby, poczucie własnej wartości i samoocenę. W skórze znajdują się wolne zakończenia nerwowe – skórą odbieramy cały otaczający nas świat. Poprzez skórę także komunikujemy się ze światem, za jej pomocą sygnalizujemy emocje. Jej uszkodzenie powoduje problemy z samoakceptacją. Długotrwałe zmaganie się z przewlekłą chorobą skóry utrudnia codzienne funkcjonowanie, wpływa na relacje z rówieśnikami i może odgrywać poważną rolę w rozwoju psychicznym dziecka.
Chora skóra może być dla dziecka źródłem obniżonego poczucia własnej wartości i poczucia bezradności. Zanim dziecko zacznie uczęszczać do przedszkola czy szkoły często nie ma świadomości odmienności swojego wyglądu. W momencie konfrontacji z innymi dziećmi, z tym, że nic ich nie ogranicza, że mogą jeść wszystkie produkty, czy bawić się wszystkim i w każdym środowisku, dziecko atopowe może zacząć wycofywać się z życia grupy. Świadomość ograniczeń w zabawie, czy zajęciach manualnych wynikających z atopii powoduje, że dzieci z AZS czują się źle, stają się nieśmiałe, mają problemy z przystosowaniem i adaptacją.
Sygnałem, że dziecko czuje się odrzucone z powodu swojej choroby jest niechęć lub odmowa pójścia do przedszkola lub szkoły. Wewnętrzne rozterki dziecka niestety czasem mogą się spotkać z brakiem akceptacji, a nawet wrogością w grupie rówieśniczej. Dzieci potrafią wyśmiewać specjalne posiłki, inne ubrania, opatrunki na poważniejszych zmianach na skórze, czy nieuczestniczenie w niektórych zajęciach.
Dziecko z AZS może odczuwać m.in.:
- zawstydzenie pogorszonym wyglądem
- odmienność z powodu ograniczeń, uporczywego świądu zmuszającego do drapania, a także prowadzenia specjalnego trybu życia, diety, ciągłej pielęgnacji ciała
- podenerwowanie wynikające z trudności w koncentracji podczas zajęć, których powodem jest są zaburzenia snu i świąd
- przytłoczenie obowiązkami pielęgnacyjnymi, przyjmowaniem leków, specjalnymi dietami i ciągłą uważnością na unikanie alergenów
- złość wynikającą z poczucia niesprawiedliwości, że to ono choruje, a inni nie
- osamotnienie będące skutkiem częstszej nieobecności w szkole, niemożności uczestniczenia w niektórych aktywnościach na równi z kolegami z klasy lub gru
Przy dobrym wsparciu psychicznym dziecka atopowego przez rodziców i opiekunów, pomocy w opanowaniu wszystkich obowiązków pielęgnacyjnych i zrozumieniu choroby, można zapewnić dziecku lepszą adaptację w grupie rówieśniczej, pewność siebie i prawie pełne uczestnictwo w aktywnościach klasy lub grupy.
Opiekunowie dzieci z AZS ale też pacjenci dorośli, którzy są Członkami Polskiego Towarzystwa Chorób Atopowych mają możliwość korzystania z bezpłatnych konsultacji z lekarzem psychologiem. Aby umówić się na darmową konsultację psychologiczną należy skorzystać z tej strony (trzeba być Członkiem PTCA i zalogować się na stronie) lub można też umówić wizytę dzwoniąc na bezpłatną INFOLINIĘ PTCA, pod numerem: 22 164 78 83.