ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY (AZS) , nazywane czasami wypryskiem atopowym, w europie zachodniej egzemą, a niegdyś świerzbiączką Besniera. Inne stosowane nazwy AZS to wyprysk alergiczny lub alergiczne zapalenie skóry. Dermatolodzy oraz alergolodzy określają AZS jako zapalną i przewlekłą dermatozę (chorobę skóry), która przebiega naprzemiennie z okresami zaostrzeń i remisji. Objawom AZS towarzyszy bardzo uporczywy i nawrotowy świąd oraz zliszajowacenie skóry.

 

AZS zaliczane jest do chorób atopowych, wywołanych genetycznie i uwarunkowanych nieprawidłową reakcją immunologiczną ( w tym konkretnie przypadku mamy do czynienia z nadreaktywnością komórek Langerhansa, w wyniku której poprzez nieprawidłową odpowiedź odpornościową dochodzi do nadmiernego wytwarzania przeciwciał IgE). Nie zagłębiając się w szczegóły procesów zachodzących w organizmie osoby chorej – ostatecznie dochodzi do wydzielanie cytokin prozapalnych, które w istotny sposób pogarszają kliniczny stan skóry.

 

 Żródło: "ABC AZS-Atopowe Zapalenie Skóry w pytaniach i odpowiedziach", 
praca zbiorowa pod redakcją Prof. Romana Nowickiego

 

Wg najnowszych badań, w Polsce obecnie atopowym zapaleniem skóry dotknięte jest prawie 15% dzieci. Każdego roku u prawie 20% nowonarodzonych dzieci diagnozuje się AZS. Początek rozwoju AZS przypada zwykle między 3 a 6 miesiącem życia. U ok. 40% dzieci objawy choroby całkowicie ustępują z wiekiem. U pozostałych chorych zdarzają się nawroty w wieku dorosłym. Ze względu na wrodzony charakter schorzenia może ono trwać wiele lat, bądź nawet całe życie.

Głównymi objawami atopowego zapalenia skóry są zaczerwienienie i suchość skóry, jej swędzenie, łuszczenie się i skłonność do nawrotowych zakażeń bakteryjnych. W 100% przypadków AZS jest sprzężone z lichenizacją (pogrubieniem) naskórka. Zmiany najczęściej lokalizują się na zgięciach łokciowych i kolanowych, na twarzy i szyi, ale mogą obejmować całe ciało (erytrodermia). Atopowemu zapaleniu skóry często towarzyszą również inne schorzenia atopowe: astma oskrzelowa, sezonowy lub przewlekły katar sienny oraz alergiczne zapalenie spojówek. Charakterystycznym objawem jest również objaw Dennie-Morgana.

 

                               W OBRAZIE KLINICZNYM  AZS WYRÓŻNIA SIĘ 3 FAZY CHOROBY

 

·   niemowlęcą (do 2. r. ż.) – ze zmianami wysiękowymi i strupami zlokalizowanym na twarzy, owłosionej skórze głowy, kończynach i tułowiu;

 

·   dziecięcą (od 3 do 11 r. ż.) – ze zmianami zlokalizowanymi na zgięciach łokciowych i podkolanowych, karku oraz nadgarstkach. Możliwe jest wystąpienie zmian typu łupież białawy oraz złuszczającego zapalenia czerwieni wargowej z pęknięciami w kącikach ust;

 

·   młodzieżową/osób dorosłych (od 12 do 23 r. ż.; niekiedy dłużej) – o lokalizacji podobnej, jak w zmianach dziecięcych, z dodatkowym – częstym – wystąpieniem zmian skórnych na powierzchni grzbietowej rąk. Może dojść też do pobrużdżenia i pogrubienia skóry.

 

 

Choroba ma przebieg wieloletni z okresami, kiedy objawy są mniej lub bardziej nasilone. W przebiegu choroby ma znaczenie stres emocjonalny, który sam nie jest bezpośrednią przyczyną objawów, ale poprzez wpływ układu nerwowego może stać się czynnikiem wyzwalającym objawy u osoby chorej.

 

ROZPOZNANIE ATOPOWEGO ZAPALENIA SKÓRY

 

Opracowano kryteria rozpoznawcze AZS (kryteria Hannifina-Rajki).

 

      KRYTERIA WIĘKSZE

 

§  świąd

§  typowe umiejscowienie

§  przewlekły i nawrotowy przebieg

 

§  atopia u chorego lub w wywiadzie rodzinnym

 

KRYTERIA MNIEJSZE

 

§  suchość skóry (xerosis)

§  rogowacenie przymieszkowe (keratosis pilaris) lub rybia łuska (ichthyosis)

§  natychmiastowe odczyny skórne

§  podwyższone stężenie IgE w surowicy

§  dodatnie wyniki testów skórnych z alergenami

§  początek w dzieciństwie

§  skłonność do nawrotowych zakażeń skóry

§  zaćma

§  nawrotowe zapalenie spojówek

§  przebarwienia powiek i skóry wokół oczu

§  nietolerancja wełny

§  nietolerancja niektórych pokarmów

§  zaostrzenia po stresach psychicznych

§  świąd po spoceniu

§  biały dermografizm

§  pogrubienie fałdów na szyi

§  rumień twarzy

§  zapalenie czerwieni wargowej

§  stożek rogówki

§  objaw Dennie-Morgana (dodatkowy fałd skórny poniżej dolnej powieki)

§  łupież biały

§  zapalenie brodawek sutkowych

§  skłonność do niespecyficznego stanu zapalnego skóry dłoni i stóp

 

Do rozpoznania AZS wystarczające jest spełnienie 3 spośród 4 głównych kryteriów; mniejsze kryteria mają znaczenie uzupełniające.

 

 

LECZENIE ATOPOWEGO ZAPALENIA SKÓRY

 

LECZENIE PRZYCZYNOWE

Jeśli można stwierdzić czynniki uczulające, leczenie polega na eliminacji ich z otoczenia lub pokarmów chorego. Można też podejmować próby odczulania.

 

LECZENIE OBJAWOWE

§  środki przeciwhistaminowe

§  kortykosteroidy ogólnie w okresie zaostrzeń i miejscowo w postaci maści, z unikaniem zaróbki lanolinowej (chorzy często są na nią wrażliwi)

§  leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna A – ogólnie, takrolimus – miejscowo, pimekrolimus – miejscowo)

§  fotochemioterapia (PUVA), fototerapia – naświetlania UVA i UVB

§  pielęgnacja i natłuszczanie skóry emolientami

§  specjalistyczna odzież lecznicza i bandaże Comfifast™

§  metoda mokrych opatrunków ( Wet Wraps Therapy)

 

Ze względu na przewlekły i nawrotowy charakter choroby, celem terapii jest utrzymanie jak najdłuższych okresów remisji oraz dobrego stanu ogólnego chorego czyli poprawa komfortu życia atopika oraz jego rodziny.

 

 

PREWENCJA W ATOPOWYM ZAPALENIU SKÓRY

 

W związku z tym, że chorzy na AZS – w porównaniu z populacją zdrową – są znacznie bardziej podatni na działanie różnych czynników drażniących, zaleca się między innymi:

 

§  unikanie ubrań wełnianych i szorstkich

§  pranie odzieży (także przed pierwszym użyciem w celu pozbawienia ich środków usztywniających) w odpowiednich środkach i obfite płukanie tkaniny

§  rezygnację z mydła, a korzystanie ze specjalne preparatów do skóry atopowej

§  mycie ciała wodą o odpowiedniej (średniej) temperaturze

§  wprowadzenie delikatnego osuszania skóry ręcznikiem w miejsce tarcia ręcznikiem po ciele

§  dbanie o odpowiednią temperaturę i wilgotność w zamieszkałych pomieszczeniach

§  usunięcie dywanów, firan i tapicerowanych mebli z mieszkania, gromadzących kurz

§  nieposiadanie zwierząt w domu ze względu na ryzyko kontaktu z alergizującą sierścią

§  unikanie sytuacji stresogennych mogących nasilać symptomy

§  niezwłoczne leczenie infekcji grzybicznych i bakteryjnych, które mogą zaostrzać objawy AZS

§  wyeliminowanie wzmacniaczy smaku i konserwantów z pożywienia

 

 

DOBÓR KOSMOCEUTYKÓW W ZALEŻNOŚCI OD RODZAJU SKÓRY



Udostępnij stronę znajomym

Hej, nie przyłączysz się do nas?!

 

 

 

 

 

 

 

                                                Zanim wyjdziesz, 

 klknij mnie i sprawdź benefity członków PTCA

x